یوسف گم گشته زهرا وتر الموتور علی و ای یار غائب ما سالهاست که گذری از کوچه پس کوچه های دل خاکی ما برنداشته ای و دیدگان بی فروغ ما را به جمال زیبایت منور نساخته ای
دیوارهای فرو ریخته ی غفلت وجودمان سد دیوار ما و مولاست و پیوند ما را با سلاله ی رحمةُ للعالمین قطع نموده و این
مائیم غوطه ور در بوته ی آزمایش الهی ...
غــــربالُ غـــربال
ریزشی پس از ریزشی
غفلتی درپس غفلتی
غرشی پس از غرشی
و غیبتی در پس غیبتی ...
چیست و کیست که این فاصله را کم کند مهنت این غافله را کـــم کند؟!
این روزها در ماه رحمت و آشوب غیبت صاحب الزمان نوری در وجودها ساطع شده که کم کننده ی این فاصله هاست ...
در امواج متلاطم دلها در کنار صخره های سرسخت دنیایی وجودمان قایقی کوچک به چشم میخورد ...
قایقی کوچک ولی ساخته شده از عشق به موعودمان مهدی (عج ). در دریای طوفانی روح و جانمان افکار پریشان و نابسامان مغزمان و حُب نا بجای قلبمان میخواهیم و خواستاریم که این قایق را به حرکت در آوریم .
در چنین ماهی و در چنین روزی روز عهد با کیمیای هستی . روز میلاد حافظ ربُ العالمین ، وارث الانبیا ، نور الباهر و صدر الخلائق.
قایق عشق ما ساخته شده از حُب حسینی ،حضور زین العابدینی ،صبر زینب، فهم رقیه ، وفای عباس ، جوانمردی علی اکبر ، عطش علی اصغر، آزادی و آزادگی حُر ، وجد و نشاط حبیب بن مظاهر و عشق به مولا ...
بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
لیکن راز اسباب شروع ساخت این قایق عشق در وجود، چیست یا کیست؟!
کدام نیرو ، کدام حُب ، کدام بغض ، کدام گامها ، چگونه پیمودنها و به کجا رسیدن ها...
گنج در آستین و کیسه تهی جام گیتی نما و خاک رهیم...
ولی رب عظیم ما در کتاب آسمانی به ما بندگان خاکی میفرماید:
" اُدعونی اَستَجب لَکُم بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را "
ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم
قدم های عشق به مولا
علم عزم عمل
حُب بغض و ذایقه ی ماست...
تا بصیرت وعلممان ، چراغ راهمان وعمل ،قایق عبور ما از این طوفانهای درون و برون آخرالزّمان باشد ونیز حُب وبغض ما چراغ راهنمای ساحل نجات ما باشد.
ناظر و صیقل دهنده ی مسیر، مولای صاحب عصر و الزمان است و مُدبّر تمامی امور ، ربّی است که جز او کسی غیب نداند و هرچه در خشکی و دریاست را میداند . و پیمان دهنده ی راه ، ماییم و سعی ما... "سَعیَ لِلانسانِ الا ما سَعی نمیخواهد از انسان جز سعی او.. "
واین سعی قایق به گل نشسته ی عشقمان را به ساحل نجات رهنون میشود.
قدمی از ما ، رحمتی از تو... ونیز این عشق با رحمت خدای رحمان وبا تمسُک وتوسل به رحمةُ للعالمین و میثاق با معصومین به کشتی نجات رهنمون تر میشود...



