زمینه سازی برای ظهور به مانند آماده سازی زمینی برای برپایی ساختمانی عظیم در آن است. ساخت بنا با مدیریت مستقیم ولی الله الاعظم (عج)انجام میشود ولی آماده سازی زمین به عهده ی منتظران است.زمین لازم برای این ساختمان باید هموار شود،حفر شود،پی چینی و پی ریزی شود. تمام منتظران عالم از ابتدای خلقت از حضرت آدم ابوالبشر وحضرت نوح وابراهیم خلیل الله(ع)گرفته تا حضرت موسی وعیسی روح الله تا پیامبر اعظم حضرت محمد حبیب الله(ص) وجانشینان یازده گانه اش(س) چشم به راه معمار نهایی جهان بوده وازاو سخن گفته اند وتلاش های خود را در مسیر به بلوغ رساندن جهان وزمینه سازی برای او توصیف کرده اند. در هر برهه از تاریخ مردانی بزرگ واستوار بادستانی مجروح اززخم دشمنان وچشمانی گریان ولی پر امید آجری به آجرهای پی وبنیان این ساختمان افزوده اند وبا اشک، امیخته و به خون آنرا مستحکم کرده اند گرچه برخی آجری نیافتند وسر در پی این ساختمان گذاشتند وبا خون گلوی طفلان آن را مستحکم کردند. وندای این الطالب بدم المقتول بکربلا را در سینه ی منتظران عالم طنین انداز کرده اند.... افلاکیها ،محفل کسانی است که او را میجویند و بر آنند تا بدانند که من وتو چه باید بکنیم؟ به راستی چگونه میتوانیم در عصر غیبت احساس حضور داشته باشیم وبرای ظهور هم تلاش کنیم؟!